Veysel KOŞAR

Bencillik, her şeyin merkezine sadece kendisini yerleştirme hali… Önce ben sapkınlığı… Kendi menfaati ve çıkarı doğrultusunda olaylara bakış açısı…Hiç kimsenin tasvip etmediği ama bazılarının da elinden kurtulamadığı garip bir hal...

Bencilliği, hırs besler, kıskançlık büyütür. Öyle bir hale getirir ki inat ve dayatma, sabırsızlık ve kanatsızlık, anlayışsızlık ve hoşgörüsüzlük bencilliğin vücut bulmuş azaları olarak karşımıza çıkar.

Ne yazık ki bencilliğin, toplumumuzu ve çevremizi ahtapotun kolları gibi günümüzde daha çok sardığını görürsünüz. Cemiyet hayatımıza zarar veren bir virüs olarak da müşahede edersiniz. Dikkat etseniz, ben duyusu veya olgusu ön plana çıkmış olanlara kendi hazlarının hatırı için sorun ve sıkıntı çıkarmaktan üşenmediklerini görürsünüz. Bakıyorsunuz ki kibir, bencilliklerinin tahtı olmuştur. Siz çözüme ulaşmada gayret gösterirken onların kibir ile hak ve insaf tanımaz tutumları yüzünden sıkıntı yaşıyorsunuz. Öyle bir hal oluyor ki Hacı Bayram Veli’nin dediği gibi,"bele bağlanan bir taş, onunla ne yüzülür ne de uçulur." şaşırıp kalıyorsunuz.

Bencillik, aile saadetinin, arkadaşlığın moda bir tabirle ‘dostluğun da zehiridir. ‘ Âdem’in çocukları Habil ile Kabil’i birbirinden ayıran, Habil’i yücelten ve Kabil’i alçaltan vakanın temelinde bencillik yatmaktadır. Anlaşılıyor ki bencillik, kendine yarar sağlamak için bir başkasına zarar istemektir.

Bencillerin gözü kör olur. Doğruyu anlamada ve değerlendirmede sağlıklı yol alamazlar. Ufukları dar ve akli melekeleri nakıs olur. Öyle ki hali hazırda kıymetsiz kazancı, az sabır ve kanatla ilerde daha çok kazanacağı büyük ücrete tercih eder. Bugünü düşünür, yarını hesap etmez. edemez.

Saygıyı ve vefayı da bulamazsınız bencillerde. Dünya kadar iyilik yapsanız bile eğer en küçük yanlışınız veya ihmaliniz varsa yandınız. Artık onun gözünde sıfırsınız. İnsanlık namına, dostluk hesabına yaptıklarınız, yüreğinizi sıkan ve gönlünüzü burkan bir esef olarak kalır. Hatır ve hak ‘Yumurta pişirmek için komşusunun evini yakan(Hafız Gürel) ‘ misalinde olur.

Bencil insan paylaşımcı da olmaz. Elindekini paylaşmaktan, paylaşıp geliştirmekten kaçınır. Elindekini ulaşılmaz ve kendisini tek adres yapma amacındadır. Ortak bir dünyanın, kültürün gelişmesine katkı da bulunamazlar. Toplumsal sorunlara çözüm bulmada tek başlarına kaldıkları için katkı sağlayamazlar. Hayatın orta yerine sadece kendilerini yerleştirme emelinde iken hiçbir yere yerleşemeden de kendilerini mutlu saysalar da hakikatte yalnız kalırlar.

Bencillik, ahmak sadık dost gibidir. İnsana yapışan kene ve insaniyetin kanını emen sırtlandır. Tamamen zararlıdır. Bu zarar genişleyen halka gibi bizi kuşatmaktadır. Ben bunu önce kendisine ve sonra çevresine zarar veren bir hastalık ve düşman olarak görüyorum. Nesilleri yetiştirken, bencillik virüsüne karşı erdem ve fazilet aşısını aşısını yapalım. Dayanışma ve yardımlaşma ile bir başkasını ötekileştirmeden geleceğimizin bağışıklığını güçlendirelim.

‘Kimin himmeti milleti ise o tek başına millettir.’ Kaziyesi hükmünce himmeti insanlık kadar ve insanlık kadar geniş ve büyük olabilme temennisi ile.