Erol ÇELİK

Selahattin Koşar’la ilgili bilgileri aktarmadan önce kısaca bir anımı anlatmak istiyorum:

Bir arkadaşımın çocuğuna Van’la ilgili araştırma ödevi verilmişti. Konuyla ilgili başvurabileceği kaynak kitap arıyordu. Bana geldi. Arkadaşımın yanında Selahattin Koşar’ı aradım. Birkaç kaynak kitap ismi verdi. Verdiği kitap isimlerinden birisi de Prof. Dr. Yusuf Halaçoğlu’nun “Ermeni Tehciri” adlı eseriydi. Arkadaş kaynak ararken bende kitabı aldım okudum.

Selahattin Koşar’a bunun gibi defalarca sorularım olmuştur. O’ da her defasında yardımcı olmuştur. Kısacası Selahattin Koşar Benim için yaşayan tarihtir.

Yakın Tarihtir O, yazmakla bitmez,
Yazmaya kalkıştım, sözlerim yetmez.
Cehaleti sevmez, ihanet etmez
Nakış nakış işler, bilgiyi koşar. Erol ÇELİK

1954 yılında Erciş'te doğdu. 1961 yılında Erciş Atatürk İlkokulu'na kayıt oldu. 1964 yılında İlkokul 4.sınıfta iken babasını kaybetti. 1966 yılında Alpaslan İlk öğretmen okulu sınavlarına girdi. Kazanınca bu okula devam etti. 1971-1972 öğretim yılında bu okuldan mezun oldu. Babasını kaybettiği günü hiç unutmadı. Yıllar sonra “Benim Babam” şiirini yazdı. Şiirin hikayesini şu cümlelerle dile getirdi:

“Babam 1964 yılında vefat etti. Ben o yıl ilkokul 4.sınıfta idim. O günü hiç unutamam. İnsanlar evimizin önüne toplanmış bekliyorlardı. Ben ise olanlardan habersiz meraklı bir şekilde sağa sola bakınıyordum. Sonra bana babamın öldüğü söylendi. Çok etkilenmiştim. Saatlerce hıçkıra hıçkıra ağladım. Daha sonra 1972 yılında öğretmen oldum. Babam çok sıkıntılar çekmişti. Bu nedenle babamın öğretmen olduğum günü görmesini çok isterdim. Ama olmadı. Zaman zaman benden babamı sordular. Ben yeri geldikçe kısa kısa anlattım. Yıllar sonra yalnızlığı ve babasızlığı derinden hissettiğim bir gün aşağıdaki şiiri yazdım. Yıllarca şiir defterimin arasında sakladığım bu şiiri sizlerle paylaşmak istiyorum.. “

Recep Usta, Fikri Koşar, Muzaffer Koşar, Selahattin Koşar

Benim Babam

Küçüktüm, büyüdüm geldim bugüne,
İçtiğim çorbanın tuzu babamın.
Sönmedi ocağı tüttü her zaman,
Yanan bu ocağın közü babamın.

Uzunca boyluydu elaydı gözü,
Çok sert görünse de gülerdi yüzü,
Haksızlık oldu mu bitmezdi sözü,
Haksıza hançerdi sözü babamın.

Gömleğin üstüne yelek giyerdi,
Beyaz kuşağını bele sarardı,
Hor görmez üç öğün yemek verirdi,
Her zaman tok idi gözü babamın.

Durmadı, çalıştı ölene kadar,
Hep faydalı oldu vermedi zarar,
Allah’tan başkası olmaz bir karar,
Bazen kışa döndü yazı babamın.

Ayrıldı bir müddet gurbete gitti,
Bir çeyrek ömürü burada bitti,
Amel tarlasına hep hayır ekti,
Hep iyi anılır özü babamın.

Sanatından başka yapmadı servet,
Bu yüzden kimseye etmedi minnet,
Yalnız o yâr ile etti muhabbet,
Her zaman gülerdi yüzü babamın.

Recep usta idi babamın adı,
İyilik etmekti bütün muradı,
Ölünce kalmadı ağzımın tadı,
Silinmez gönlümden izi babamın.

Selahattin Koşar Annesini de unutmamıştırelbette.

Çok defa aç kaldın beni doyurdun,
Giymedin çok zaman beni giydirdin,
Cefa, çile ile ömrün bitirdin,
Ödenir mi hakkın, emeğin anam?

Analar başımın tacıdır elbet,
Bitmez anaya olan muhabbet,
Değerini bilsek yeter bu servet,
Ödenir mi hakkın, emeğin anam.

31.07.1972 tarihinde Mardin ili Mazıdağı İlçesi Şanlı Köyünde göreve başladı. İlk görev yeri olan Şanlı Köyündeki görevine iki öğretim yılı devam etti. Daha sonra Erciş Akçayuva köyü, Hacıkaş köyü ve Yukarı ışıklı köyünde görev yaptı. 1982 yılında Erciş Kazım Karabekir İlkokulu'na atandı. 1984 yılında Kazım Karabekir İlk okulu Müdür Yardımcısı, 1990 yılında Öğretmen evi Müdür Yardımcısı, 2004 yılında Bayazit İlköğretim okulu Müdür yardımsı oldu. Bu görevde iken 2008 Yılında emekli oldu. Selahattin Koşar evli ve 3 çocuk babasıdır.

Kitap okuma sevgisi ilkokul yıllarında başladı. Bu sevgi Öğretmen Okulu'nda da devam etti. Her fırsatta kitap okudu. Bu arada yazı yazmaya başladı. Yazdığı şiirler sınıf arkadaşları ve öğretmenleri tarafından beğenilince "Geldim" ve "Türkiyem" adlı şirlerini ulusal iki gazeteye gönderdi. 1969 yılında bu iki şiirin yayınlanması onun basınla ilk tanışması oldu.

Öğretmen okulunda iken kendi imkanlarıyla Erciş tarihini, folklorünü, Ercişli Emrah'ın hayatını ve şiirlerini araştırmaya başladı. Doğduğu ve büyüdüğü ilçeye vefa borcu olduğunu düşünüyordu. Bir gün Erciş'i her yönüyle anlatan bir kitapla borcunu ödeyeceğine inanarak bilgi ve döküman topladı. Bu arada okulda "Yeşilay Haftası" nedeni ile açılan şiir yarışmasına katıldı ve "Yeşilay" adlı şiiri ile birinci oldu. "Dağlı ozan" mahlaslı bir çok şiir yazdı.

Mesleğinin on yılı köylerde geçti. 1982 yılında Kazım Karabekir İlkokulu'na atandığı zaman, düşüncelerinin bir kısmını gerçekleştirme fırsatı buldu. Tamamıyla kendi derlemelerinden oluşan ve Erciş'i çeşitli yönleriyle anlatan bülten çıkarttı. 1 Nisan 1982 tarihinde Erciş'te yayın hayatına başlayan Bir Nisan Gazetesi ’in de “İlçemiz Erciş'i tanıyalım" adlı incelemesini ve Ercişli Emrah'ın 85 adet şiirini yayınladı. Bir çok insanın toplayarak dosyaladığı bu tefrikayla büyük ilgi görürken, aynı zamanda ilçeye de çok güzel şiirler kazandırdı. 1982 yılından itibaren “ Erciş'in Kurtuluş günü olan 1 Nisan’da, yazmış olduğu şiirler okunmaya başlandı.

İŞGAL GECESİ (1915)

Ağaçlar kuruyup yaprağın döktü,
Yaylada gelincik boynunu büktü,
Dereler kan doldu bendini söktü,
Düşman can evimden vurdu o gece…

Bebekler doğmadan tattı ölümü,
İnsanlık görmedi böyle zulümü,
Felek bir gecede kırdı belimi,
Düşman can evimden vurdu o gece…

Birnisan Dillerde Şanımız Bizim

Tutulsun güvenkler, çalsın davullar,
Birnisan en güzel günümüz bizim.
Söylensin türkümüz, kurulsun sazlar,
Birnisan söylenen ünümüz bizim.

Ecdattan emanet aldık bu yurdu,
Giremez yurduma çakalı kurdu,
Destanlar yazdırdı kahraman ordu,
Birnisan gürleyen sesimiz bizim.

Erciş Bir Nisan Gazetesi ‘nde Van Valiliğince yayımlanan Dünyada Van Dergisi’nde, Erciş Gazetesi’ nde İstanbul’da yayımlanan Medeniyetler Diyarı Van Dergisi’nde, Erciş Belediye Başkanlığınca yayımlanan Bir Sevdadır Erciş dergisinde, ercisliler.net web sitesinde, ercisgazetesi.com web sitesinde daha bir çok dergi, gazete ve web sitelerinde yazı, şiir ve derlemeleri yayımlandı. Ocak 1988'den itibaren yayın kurulu üyesi olduğu Erciş Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği adına yayınlanan "Her Yönüyle Erciş" adlı gazetede çıkan haberleri, imzasız yayınlanan ve Erciş'te unutulmayanların hayatlarından kesitler verilen "Hoş Sada"Yı Erciş'in tarihini folklor değerlerini konu alan yazılarının çıktığı ve kendi imzası ile yayınlanan "Dünden Bugüne Erciş" adlı köşeyi hazırladı. Yaptığı bu çalışmalarından dolayı Erciş Kaymakamlığınca 30,12,1999 tarihinde taktirname ile ödüllendirildi.

Erciş'le ilgili araştırma yapanlara tez hazırlayanlara ve kendisinden bu konularda bilgi isteyenlere her ortamda yardımcı olmaya çalıştı.

İlk kitabı olan “Ercişli Şairler ve Şiirlerde Erciş” 2000 yılında yayımlandı. İkinci kitabı “Dünden Bugüne Erciş” ise Ocak 2008 de yayımlandı. Yayımlamayı düşündüğü 5 kitabı bulunmaktadır.

1- Dünden bugüne Erciş (2.baskısı)
2- Ercişli Şairler ve Şiirlerde Erciş II
3- Tarihi Belde Çelebibağı
4- Erciş'ten Esintiler
5- Erciş'te Bir Hoş Sada

Selaahattin Koşar için Erciş’in her şeyi güzeldir.

Neyini anlatsam Yeşil Erciş’in,
Yeşilliği, suyu, havası güzel.
Yayılır koyunu, kuzusu yazın,
Dağlara yaslanmış yaylası güzel.

Eğitimci, derlemeci, yazar şair ve folklor araştırmacısı Selahattin Kaşar'ın bunca başarılı çalışmalarına yeni başarılar ekleyecek dinamizme sahip bir kişilikte olduğunu ve yöremiz araştırmacılarının kendisine baş vurarak en geniş bir şekilde bilgi alabileceklerini övünçle belirtmek isterim.

Selahattin KOŞAR'a

Geçmişi bu güne, yeni nesile,
Belgeli, kayıtlı taşıyor koşar.
“Dünden Bu Güne Erciş’i” ile,
Erciş’i dünyaya sunuyor Koşar.

Siyasetten uzak kendi halinde,
Silahı kalemdir, onun elinde,
Selbi’yi anlatan Emrah ilinde,
Telli’yi, Bülbül’ü yazıyor Koşar.

Kurtuluş günümüz Bir nisan günü,
Bir başkadır O gün Albayın ünü.
Kurtuluş gününden, Albay’dan anı
Nesilden nesile taşıyor Koşar

Yakın Tarihtir O, yazmakla bitmez,
Yazmaya kalkıştım, sözlerim yetmez.
Cehaleti sevmez, ihanet etmez
Nakış nakış işler, bilgiyi Koşar.

Eleştirdim bazen, bazen de övdüm.
O buna küsmedi, ben O’nu sevdim.
Ben O’nda Erciş’e sevdayı gördüm.
Sevdayı yazıyor, çiziyor Koşar.

Erol ÇELİK